Które drzewa są najdziwniejsze?

Według definicji, drzewo to roślina o pojedynczym smukłym pniu i ulistnionych rozrastających się na boki gałęziach. Wiele drzew nie pasuje do tego opisu. Do najosobliwszych należą afrykańskie baobaby i spokrewnione z nimi drzewa butelkowe (na przykład z rodzaju Brachy chiton) w Australii. Mają one silnie nabrzmiałe pnie, które wieńczy korona krótkich, sękatych ko-narów. Tubylcy wierzą, że hiena, uosobienie zła, zasadziła pierwszy baobab "do góry nogami". Baobaby wyglądają bowiem zupełnie tak, jakby rosły korzeniami do góry. Dojrzały baobab jest zbiornikiem wody. Pod spękaną korą znajduje się gąbczaste drewno wysycone wilgocią. Spragnione wody słonie atakują wielkie pnie tych drzew, z których pozostają jedynie obumierające szczątki. Stare baobaby często są wewnątrz puste. Niekiedy używa się ich jako mieszkania, a pewien słynny baobab służył jako przystanek autobusowy, w którym mieściło się 30 podróżnych.

Kolejną osobliwością jest fukieria kolumnowa ze stanu Baja California w Meksyku. Ta pustynna roślina tworzy, rozszerzony u nasady, pień o wysokości od 3 do ponad 9 metrów. Wyrastają z niego krótkie cienkie gałązki, które mają liście jedynie w porze deszczu. Drzewa te w zielonych pniach magazynują wodę, którą wykorzystują w okresie skrajnej suszy. Inaczej wygląda słynny fikus bengalski z Indii, zwany banianem. Roślina ta wyrasta najpierw jako epifit na innym drzewie. W miarę wzrostu wypuszcza powietrzne korzenie, które sięgają do ziemi. Korzenie grubieją i, na podobieństwo pni, dźwigają ciężkie konary baniana. Stary osobnik może osiągać wysokość ponad 30 metrów i rozciągać się na przestrzeni jednego hektara i więcej, tworząc miniaturowy las powstały z jednego drzewa.

Polecam